Verbeter jezelf – Beweeg met plezier! Voor beginners én gevorderden

Nieuwsbrief december 2019

 

Je nieuwsbrief! Veel leesplezier.

Terugblik

Colourful. Very colourful.

Start to Trail regenboogDe wijn komt steeds beter op smaak. Laten we beginnen met het hart van Training te velde, de vaste trainingsgroepen. Elke groep heeft een harde kern die de mores van de groep bewaakt maar het is ook leuk om te zien dat de nieuwe aanwas voor de nodige dynamiek zorgt. En dat lijkt me heel gezond. Zo werd de training die ooit begon als training voor jonge moeders (“Vertrek-bij-het-schoolhek”) recent bevolkt door louter mannen en laten de vrouwen op de “mannentraining” Conditie en Kracht voor hardlopers juist zien waarom mannen het zwakke geslacht zijn. En zie ik ook sporters uit verschillende levensfasen, in één en dezelfde groep. Leeftijd is ook maar betrekkelijk. Ik hoop dat je inspiratie krijgt van de interviews met Mirte en Wil verderop in deze nieuwsbrief. Die diversiteit doet me heel goed. Het is namelijk van meet af aan de bedoeling geweest dat Training te velde een inclusieve sportschool zou zijn. Ik wordt nu een beetje sentimentele oude zak maar in deze tijden van polarisatie en ieder-voor-zich vind ik het extra belangrijk om de verbinding te zoeken. Dat gaat wel iets verder dan de kerstgedachte. Iedereen is uniek. En tegelijkertijd veel gewoner dan je denkt. Maar dat weet je pas als je de andere paradijsvogels ontmoet.

Van de eerste stap tot de marathon

Diversiteit zit er ook in de niveau’s van de trainingen. Je kunt op vier niveaus hardlopen: als beginner, gevorderde beginner, halfgevorderde en gevorderde loper, en op drie niveau’s werken aan je Conditie & Kracht.
Met de beginners vervolg reeks “Van 3 tot 5km” sluiten de reeksen nu ook aan op de vaste trainingen. Als je als absolute beginner begint met hardlopen bij Training te velde zou je in theorie na 13 weken kunnen instromen in de halfgevorderdengroep. Dat zijn er nog niet zo veel maar je ziet wel dat de doorstromers gelijk mee kunnen draaien.
Een goede ontwikkeling is ook dat het gat tussen de vaste halfgevorderdengroep loopgroep en de gevorderdengroep kleiner is geworden. Dat komt vooral omdat de halfgevorderdengroep harder is gaan lopen. Hierdoor is het gemakkelijker geworden om van de ene naar de andere groep over te stappen, en dat is in de praktijk ook gebeurd.
Een aantal mensen heeft gaandeweg de beginners- of vervolgcursus ontdekt dat ze niet per sé veel gelukkiger wordt van verder of harder lopen en heeft de overstap gemaakt naar de Conditie & Kracht-trainingen. Ook goed! Als je maar blijft bewegen met plezier.

Team te velde

Ja dat doet me nog steeds wat, elke keer als ik in de mensenmassa een wit shirt zie met het kenmerkende bolletje maakt mijn hart een huppeltje. De shirts waren dit jaar te zien op verschillende loopevenementen: uiteraard op de Singelloop en de Loop van Leidsche Rijn maar ook op Terschelling (de Berenloop) en op de Nedereindse Bergloop. En vast nog wel op veel meer andere lopen. En we zijn er nog niet 21 december geven we met een flinke groep acte de presence bij De Linschotenloop.

Winnen doe je moet Training te velde! Trecho Teamrun.

Maar de witte shirts zag je vooral in teamverband opvallen. Na de fraaie prestatie op de Midzomercross zijn er in het najaar nog een tweetal mooie teamprestaties geleverd. Een top 10 plaats op de Pheidipidesloop werd gevolgd door een podiumplaats en een net-niet podiumplaats op de Trecho teamrun. Top 10 dat lijkt niet zo bijzonder maar dat is het wél als je kijkt naar de opzet van de wedstrijd (marathon opgeknipt in 7 etappes, 5 langere en twee kortere, minimaal 2 vrouwen per team) en de samenstelling van Team te velde (4 vrouwen waarvan 2 lange etappes liepen). Voor ons een team met snelle vrouwen verder alleen louter atletiekteams met 5 heren en de 2 dames op de korte etappes.
Bij de Trecho teamrun dit jaar twee competitieve Training te velde teams aan de start. De eerste plaats was onbereikbaar maar voor het derde opeenvolgende jaar werd het podium gehaald. Het “B”-team viel net buiten de prijzen maar in zekere zin waren zij ook prijswinnaars omdat ze “haas” waren voor hun maatjes van het A-team. Met recht dus een teamprestatie. Volgend jaar is het plan om mee te doen met maar liefst 3 teams: een snel dames- en herenteam en een niet-competitief mixteam. Vermeldenswaardig is ook de teamprestatie van Nick en Jantine uit de gevorderden loopgroep. Ze liepen samen hun eerste marathon (Valencia), ruim onder de 4 uur. Wordt beloond met een foto prominent in deze nieuwsbrief!

Personal wat?

Personal trainers daar zijn er heel veel van, personal looptrainers een stuk minder. Maar dat ben ik de loop van 2019 wel echt geworden. Dat was schakelen in de bovenkamer ik ging groepstrainingen geven toch? Maar ik word steeds vaker gevonden door individuele lopers, soms met uitdagende wensen. Leuker dan ik op voorhand dacht en het houd me fris en scherp, ook voor de groepstrainingen. Wat ik doe als personal loopcoach is heel veelzijdig, van het geven van een eenmalige looptraining tot een zeer intensief lang lopend programma met heel veel contactmomenten. Het doel kan zijn het bijschaven van de looptechniek, het lopen van een marathon of ultratrail of het halen van een (beroeps)sporttest.

Wat ook duidelijk is toegenomen is de vraag naar het maken van trainingsschema’s. Op internet vind je veel schema’s maar dat zijn generieke schema’s. Niets mis mee maar een op maat gesneden schema is toch wel de basis voor het halen van je trainingsdoel. Ook diverse TTV-ers hebben mij inmiddels hiervoor ingeschakeld. Ik sta liever voor de groep maar het geeft uiteindelijk toch ook veel voldoening om dit soort klussen te doen. Dit, en omdat steeds meer lopers uit de gevorderdengroep voor de marathon gaan, was bijvoorbeeld de reden dat ik een verdiepingscursus “Begeleiden van marathonlopers” heb gedaan.

 

Vooruitblik

Makkelijker kunnen we het niet maken. Wel eenvoudiger.

Het gaat dus best goed met Training te velde maar dat is nog geen reden om achterover te leunen. In het komende jaar een aantal grote veranderingen. Het wordt allemaal nóg overzichtelijker en eenvoudiger. De grootste verandering is dat er één, universele, strippenkaart komt. Hiermee kun je – als je voldoet aan de minimale eisen van die training- meedoen aan alle trainingen van Training te velde. Wanneer die zijn daar hoef je ook niet over na te denken er komt een vast dagrooster: de ‘vroege” ochtendtraining is van 9.00 tot 10.00 uur, de nog op te starten “late” ochtendtraining van 10.00 tot 11.00-11.15 uur, de “vroege” avondtraining van 19.15 tot 20.15 uur en de “late” avondtraining van 20.15 tot 21.30 uur. Voor sommigen een kwartier eerder beginnen voor sommige groepen een kwartier later. Verrekening is heel simpel: als je meedoet met een training kost je dat een strip. Geen stapelkorting of acties, je betaald voor wat je afneemt. Je kunt met je strippenkaart ook meedoen aan evenementen zoals de inspanningstesten en de urban trailruns, en aan de trailrunclinics. Alleen de trailruns kosten je 2 strippen per deelname. Maar dan ben je ook minimaal anderhalf uur lekker aan het bewegen.
Moet ik hier iets voor doen? Nee, helemaal niets! In de laatste week van december ga ik jullie huidige credits overzetten naar de universele strippenkaart.

Aanbod 2020

Veel blijft bij het oude. Alle vaste trainingen blijven. Alleen de Conditie & Krachttraining voor hardlopers op de dinsdag krijgt een andere naam, Conditie & Kracht Plus. Want dat is het, de pittige variant van de reguliere Conditie & Krachttraining. De training is in de loop van de tijd ook meer toegegroeid naar de andere Conditie & Krachttrainingen. Deze naam dekt dus beter de lading en geeft ruimte voor een nieuwe trainingsvariant: “Hardlopen & Kracht”. Noem je de “Conditie & Kracht”-trainingen bootcamps dan zou je dit running bootcamps kunnen noemen. Het verschil met de Conditie & Kracht-trainingen is dat het accent op het lopen ligt in plaats van op de oefeningen, en dat je alleen lichaamseigen oefeningen doet. Een hybride trainingsvorm dus, en een logische aanvulling op het huidige aanbod. Vanaf donderdag 27 februari op de “vroege avond”, van 19.15 tot 20.15 uur. Als dit aanslaat komt er een basisvariant op de dinsdagochtend, van 10.00 tot 11.00 uur, en een plusvariant op de zaterdag, van 10.00 tot 11.15 uur. Zelfde opbouw dus als de “gewone” Conditie & Krachttrainingen. Wat anders is zijn de afwijkende locaties: de dinsdagtraining Anafora de zaterdagtraining Desto.

Trailrunning

Het trailrunprogramma gaat behoorlijk op de kop. De kennismakingsles blijft, de succesvolle introductiecursus Trailrunnen komt terug in 2 varianten: een basisvariant, Start to Trail basic en een uitgebreide variant, Start to Trail uitgebreid. Het programma voor gevorderde trailers krijgt dezelfde vorm als Start to Trail Uitgebreid: een pakket bestaande uit een op maat gemaakt trainingsschema, crossen door de bossen en als kers op de taart het vernieuwde Training te velde trailshirt. Met deze pakketten werkt je gericht toe naar deelname aan een trailrunevenement. Elk seizoen kun je starten. Als je het overzicht kwijt bent, hier zie je het in één tabel:

Training te velde trailrunning programma 2020

We knallen het nieuwe jaar lekker in met het “oude” wintertrailprogramma; 3 vette clinics en dan afsluiten met een pittige trail in de Ardennen. We gaan met een flinke groep. Naar ik hoop wordt dat net zo’n memorabel weekend als vorig jaar.
Ook op herhaling het trailrunweekend. Vorig jaar met een kleine maar fijne groep dit jaar gaan we natuurlijk met meer mensen! Heb je nog nooit getraild, dit is een crashcourse trailrunnen. Maar ook heel leuk voor ervaren trailers. Datum: 6-7-8 september 2020.

De aanhouder wint?

Niet alles is gelukt. Wat een krasje op mijn ziel is, is dat de TTV sportdag vorig jaar niet van de grond kwam. Het was toch echt een leuk programma, inclusief een lekkere en gezonde sportlunch. Maar niet getreurd we gaan het dit jaar nog grootster aanpakken! Met een heus TTV trainingsweekend. Een besloten evenement voor alle TTV-ers. Heb al een hele leuke locatie gevonden om ons tentenkamp op te slaan het enige dat nog ontbreekt zijn… jullie! Dit weekend is echt voor iedereen. Ontmoet TTV-ers van de andere trainingsgroepen, maak kennis met alle trainingsvormen van Training te velde. En natuurlijk is er ook tijd voor ontspanning. Aan de waterkant of bij het kampvuur. Planning: laatste weekend juni.

Kekke kleurtjes

Training te velde aanbod 2020De kleurcodering in Fitmanager is ook aangepast. In de kalender zie je bij elke training 3 gekleurde blokjes staan. Die hebben een bepaalde betekenis. Gek genoeg kan ik ze niet consequent in de volgorde soort training-niveau-locatie zetten maar met deze uitleg kom je er wel uit. De soort training: Conditie & Kracht is roze, Hardlopen & Kracht paars, hardlopen asfaltgrijs en trailrunnen modderbruin. Hoe zwaarder de training hoe donkerder de kleur. Het niveau: heel intuïtief, beginners groen halfgevorderd oranje en gevorderd rood. De locatie is altijd een blauw blokje (Castellum helderblauw), tenzij we uitwijken naar een afwijkende locatie dan zie je een knalgeel blokje.

Wat ook gaat veranderen is de aan- en afmeldtijd. Het was 3 uur van te voren afmelden en aanmelden. Heb ik al mee geëxperimenteerd bij de gevorderde hardlopers dat gaat nu uit elkaar lopen. Blijft: afmelden tot 3 uur voor de training. Maar aanmelden kun je nu tot 1 uur voor de training. Bij een populaire training kun je dus nog aanmelden als er mensen afvallen! Verwacht ik wel enige collegialiteit van de vaste groepers ofwel meld je tijdig af. Aanmelden voor sommige trainingen was vanaf 1 week van te voren dat is nu voor elke training onbeperkt. Je kunt dus ver vooruit plannen.
Wat ook gaat veranderen is dat je niet langer op de pof kunt meetrainen. Je kon blijven doortrainen als je door je strippen was, die werden dan ingehouden van je nieuwe strippenkaart. Ik stuurde dan op een gegeven moment een appje maar daar ga ik nu mee stoppen. Raakt je niet echt is gewoon een kwestie van iets eerder een nieuwe kaart kopen.

Training te velde wordt meer dan te Velde

Veldhuizerpark
Jee Edwin het wordt maar meer en meer kun je dat allemaal nog aan..? Ik heb niet het gevoel dat ik fysiek aan de grens zit om trainingen te kunnen blijven geven zoals ik het nu doe en ik ben nooit ziek of geblesseerd (klop ik nu af op mijn houten werkblad) maar ben als eenling natuurlijk wel uiterst kwetsbaar. En als je naar het weekrooster kijkt: dat zit inmiddels behoorlijk vol. Ik ben dus al enige tijd aan het nadenken over gezinsuitbreiding. Niet alleen om de continuïteit van de bestaande trainingen te kunnen garanderen maar ook om meer trainingen te kunnen aanbieden. Omdat ik niet wil tornen aan de harde bovengrens van 12 deelnemers zou ik een populaire training moeten splitsen. Ik durf wel te vertellen dat dit in mijn hoofd een behoorlijk grote worsteling was. Ik bén Training te velde. Maar ik denk dat ik een paar geweldige trainers heb gevonden. Trainers met het DNA van Training te velde.

Samengevat: we gaan met zijn allen weer een geweldig jaar tegemoet!

 

Interview met… Wil Vleerlaag

Deel 1 in het tweeluik sporters van Training te velde. Interview met Wil Vleerlaag, de oudste sporter van Training te Velde.

Wie is Wil Vleerlaag?

Ik ben Wil Vleerlaag geboren op 26 juli 1946 te Amsterdam en nu dus 73 jaar, gehuwd en vader van twee kinderen. En opa van een leuk stel kleinkinderen.

Wanneer ben je met sporten begonnen?

Ik ben met sport begonnen toen ik 15 jaar was en wel met voetballen op de zondag bij voetbalvereniging Sporting Zuid. Na verloop van tijd wilde ik niet meer op zondag voetballen en ben ik overgestapt naar voetbalvereniging Halfweg waar op de zaterdag gevoetbald werd. De drang naar hardlopen is gestart toen we iedere zondag met de familie gingen trainen in de Waterleidingduinen. Toen liep er nog bijna niemand en waren er ook geen 3000 herten. Hele warme herinneringen aan. Anderhalf uur er stevig tegen aan en dan standaard aan de koffie met gebak.

Heb je ook wel eens wedstrijden gelopen?

Ja met drie broers hebben we twee keer meegedaan aan de Halve marathon van Amsterdam. Lang niet zo massaal als nu maar wel de start en finish in het Olympisch stadion. Dat was nog voor de verbouwing dus de tweede ring zat er nog op, Ajax speelde er voor de Europacup. De eerste keer liep ik in 1:34 de tweede weet ik niet meer. Weet nog wel heel goed dat mijn broer 100 meter voor de finish er vandoor ging, daar baal ik nog steeds van.
En later in Utrecht keer de Zevenloop gedaan zeven wedstrijden van een kilometer of 6, in de buurt van Utrecht. Als je ze alle zeven liep dan kreeg je een schoentje van keramiek. Dat is helaas gesneuveld.

Op wat voor schoenen liep je in die tijd?

Ik liep en loop op Nikes. Dat waren wel heel andere schoenen dan nu gewoon platte zolen maar het zijn als ik nu terugkijk nog steeds de fijnste schoenen die ik ooit heb gehad. Kostten 60 gulden dat was best veel geld toen. Kreeg ik van mijn broer omdat ik hem had geholpen met behangen. Heb er jaren op gelopen. Ik zeg trouwens niet dat alles beter was vroeger, ik woonde toen in Zwanenburg pal onder de landingsbaan van Schiphol. De KLM vloog toe met DC10’s, een bak herrie gaven die, niet te geloven. En ze vlogen zo laag over dat ze met de schijnwerpers recht mijn slaapkamer in schenen.

Ben je al die tijd blijven lopen?

Ja maar het werd wel anders. Na mijn verhuizing van Zwanenburg naar Utrecht is zowel het trainen met familie als het voetballen gestopt, er ging te veel tijd zitten in het reizen. Vanaf toen zowel in Utrecht als daarna in Nieuwegein zelf gelopen. Dat heb ik gedaan tot mijn 67ste. Door een gebeurtenis heb ik daarna alleen nog maar binnen op een loopband gelopen totdat ik door mijn zoon en schoondochter werd gevraagd om bij Training te Velde komen sporten. Daar train ik nu sinds ongeveer een jaar iedere woensdagmorgen mee bij de groep Conditie & Kracht instaptraining.

Je bent de stamvader van een sportieve familie. Je zoon Brian heeft een tijdlang fanatiek meegetraind met de maandaggroep én ik heb samen met hem mooie trailruns gelopen, je schoondochter Sylvia sport ook bij TTV en met hun kinderen als harde kern hebben we geprobeerd een juniorgroep op te zetten. Bijzonder was ook dat drie generaties Vleerlaags dit jaar te bewonderen waren op de Trecho teamrun als de “Low Flying bats”. Zit dat in de genen of heb je dit meegegeven in de opvoeding?

Ik denk dat sporten en hardlopen in de genen zit.

O.k…… kort en bondig. Hoe ben je bij Training te velde terecht gekomen?

Via mijn zoon en schoondochter dus. Die trainden al bij jou, Brian bij de Conditie & Kracht groep op de maandag, Sylvia op de woensdagochtend. Daar ben ik toen bij aangehaakt. We vinden het beide gezellig en ze kan mij een beetje in de gaten houden. Als ik de volgorde van oefeningen niet meer weet helpt zij zonder dat Edwin het weet weer op het goede spoor.

Dat doet ze dan goed Wil ik heb niets in de gaten! Wat ik wel zie is dat je op je 73e nog een strakke zijplank laat zien en flink wat gewicht pakt op de deadlift. Wat is je geheim?

Ik heb niet echt een geheim het geheim van de oefeningen kunnen doen zit volgens mij in het veelvuldig doen. En doorzetten.

Wat gaat je minder gemakkelijk af?

Waar ik goed in ben ga ik niet van mezelf zeggen, dat moeten anderen maar voor mij doen. Wat mij altijd minder makkelijk afgaat zijn de grondoefeningen op het matje. Wat mij betreft mogen we best wel wat meer lopen en iets minder oefeningen doen.

Je traint al een tijdje bij mij. Wat is je het meest bijgebleven van die trainingen?

Wat me het meest is bijgebleven -en nog is- is dat ik voor mijn doen vroeg uit mijn bed moet om op tijd bij de training te zijn (red. begint om 9.00 uur). Maar na afloop ben ik dan toch weer tevreden dat ik het weer gedaan heb.

Verderop in deze nieuwsbrief een interview met Mirte, de jongste TTV-er. Hoe zag de wereld er uit toen je 13 was (red. 1959)?

Dat is wel heel lang geleden….. de sport was toen nog niet in zicht, meer de school, de Scouting, fietsen opknappen, bestellingen wegbrengen.

Stel je bent weer 13. Wat zou je anders doen?
Wat ik anders zou doen, dat weet ik niet, het zo gelopen als het gelopen is en dat is voor mij prima zo.

Heb je als “krasse knar” nog tips voor de “jonkies” waarmee je traint?

Zo door blijven gaan en plezier in het sporten blijven houden!

<<<>>>

Hard lopen met plezier

Marathons lopen doe je bij Training te velde!

Als je de titel leest wil je er in je hoofd waarschijnlijk “hardlopen met plezier” van maken. Het is echter geen taalfout. Deze tekst stond als motto op de Trecho teamrunshirts vorig jaar. Training te velde staat voor: laagdrempelig bewegen met plezier, voor iedereen, maar deze zin laat een kant zien die Training te velde ook is: een competitieve sportschool. Een sportschool waarin je het beste uit jezelf wilt halen. Want lol hebben in je sport én presteren, dat hoeft elkaar niet te bijten. Sterker nog: hiet is een voorwaarde om te kunnen presteren. In dit artikel probeer ik dit uit te leggen.

Zin in sport

De basis voor het leveren van een prestatie is dat je gewoon zin moet hebben om te trainen. Dat klinkt als een geweldige inkopper maar dat is het niet. Alleen een doel stellen en dat dan monomaan gaan najagen, daar wordt je niet gelukkiger van. En ook niet een betere sporter. Je kunt wel als mantra – ik wil harder lopen – ik wil harder lopen in je hoofd hebben, je zult er geen meter harder van gaan lopen. Harder lopen is de uitkomst van een proces van graduele groei. Dat doe je niet met een druk op de knop.

De kleine dingen

De basis voor het volhouden van (goed) gedrag is: voldoening halen uit het doén an sich, kunnen genieten waar je mee bezig bent, in het hier en nu, zonder doel. Ik weet nog heel goed wanneer ik dat punt als roeier bereikte: na zeven (!) jaar. Altijd was ik met die volgende wedstrijd bezig, eerst als roeier later als coach. Ik toerde in een skiff in de ochtendzon over een rimpelloos Maas-Waal kanaal en besefte toen voor het eerst dat ik roeien ook gewoon heel leuk vond. Het gevoel dat je je kracht volledig kunt doorgeven aan de bladen in het water. De versnelling van de boot. De “whoosh” bij het loskomen van de bladen. De beheersing van de balans bij het naar voren rijden voor de volgende haal.
Tegenwoordig komt het plezier ook uit de minder benoembare dingen. Door het bos lopen en heel sterk voelen dat je één bent met je omgeving. Het ritueel van het aanklikken van de achterlichten van de fietskar op weg naar weer een leuke training. De zon die doorbreekt als we op de matjes liggen op het pleintje bij Castellum. Voelen dat de training in de “flow’ zit. Jullie ontspannen geklets tijdens het inlopen.

The only way is up… and down

Dat wil niet zeggen dat het niet kan helpen om een concreet doel te hebben. Als je als doel stelt: het lopen van een marathon kan je dat motiveren om gedurende een langere periode consequent te trainen. Dat houd je echter niet vol als je enige motivatie is: “Ik moet die marathon gelopen hebben”. Als mensen mij benaderen als personal looptrainer en ik merk in het gesprek dat het deze kant op gaat dan ga ik er niet aan beginnen. Als je niet kunt genieten van de weg er naar toe wordt het een kansloze onderneming. Want een marathon loop je niet zomaar. En iedereen die wel eens een marathon heeft gelopen kan je verklappen: het wordt géén rechte weg omhoog. Zie het hele traject als een reis door de bergen, met de bijbehorende pieken en dalen. Want die dalen die komen er. Als je een dergelijk ambitieus doel stelt moet je vooral in de lange termijn denken. Of eigenlijk moet je helemaal niets moeten, je moet het gewoon gaan doen en ondergaan. Kijk door je oogharen naar je trainingsgrafiek: als het goed is zie je de bibberende lijn omhoog gaan. Op die manier kun je ook die mindere (of geen) training relativeren.

Geef niet op

Plezier hebben is ook: in staat zijn om de barrières te kunnen weghalen die dat plezier in de weg staan. Ik ben ervan overtuigd dat je, als je dat niet kunt, nooit in staat zult zijn om een topprestatie te kunnen leveren. Gouden medailles worden niet behaald door de supertalenten. Ik zeg niet dat je het bewust moet gaan opzoeken maar een ziekte of blessure is vaak niet de oorzaak dat je die wedstrijd niet haalt. Wat veel bepalender is, is hoe je omgaat met de ontstane situatie. Focus je op de dingen waar je op dat moment nog wél invloed op hebt. Je zult er verbaasd van zijn tot waar je dan nog toe in staat bent. Als je traint voor een marathon ben je een half jaar tot een jaar verder, dan kun je echt wel een week zonder trainingen. Zelfs wel twee. En duurt het nog langer dan ontdek je dat je met zwemmen en wandelen je conditie ook nog aardig op peil kunt houden. Geef niet te snel op. Soms komt de hulp uit onverwachte hoek.

Kyoto, 15 december 2019. Finale wereldkampioenschap handbal, Nederland – Spanje. Er staan nog 8 seconden speeltijd op het bord. De laatste Spaanse aanval. Keepster Tess Wester weet wie er gaat gooien en in welke hoek. Ze stopt de bal. En dan maakt de teleurgestelde Spaanse aanvalster een fatale beslissing. Of eigenlijk is het meer een reflex. Ze blokkeert de uitworp. En een uitworp blokkeren in de laatste 30 seconden van de speeltijd is met de rood eraf en een strafworp voor de tegenpartij. Lois Abbingh slingert de bal keihard in de goede hoek. Nederland wint met 30-29.
Was het toeval dat het kwartje heel vaak de goede kant op viel voor dit team? Ik denk het niet. Dit was een ploeg waar het spelplezier van af spatte. Die elkaar na de slechte wedstrijden (die waren er) elkaar uit de put wisten te praten en er samen weer de schouders onder gingen zetten. En daarmee wordt je uiteindelijk wereldkampioen. Niet door die ene fout van de tegenstander.

Met spelplezier resultaat halen

Activiteitenkalender januari-februari 2020

Een overzicht van de evenementen en lessenreeksen naast de vaste trainingen

5 januari Wintertrail clinic 1 (Waterleidingduinen)

7 januari Start Beginnen met hardlopen I

11 januari Inspanningsveldtest I

12 januari Wintertrail trainingsdag (Zuid-Limburg)

19 januari Wintertrail clinic 3 (Nedereindse berg)

25-26 januari X-trails (Houffalize)

1 februari Nedereindse berg Nightrail

9 februari Urban trailrun

15 februari Amerongse Bergtrail

25 februari Van 3 naar 5km I

27 februari Kickoff HardLopen en Kracht

29 februari Kick-off Parkrun Maximapark

29 februari Dodemanstrail (Schin op Geul)

 

Interview met… Mirte Troost-Oppelaar

Deel 2 in het tweeluik sporters van Training te velde. Interview met Mirte Troost-Oppelaar, de jongste sporter van Training te Velde.

Wie is Mirte Troost?

Ik ben Mirte, 13 jaar en woon mijn hele leven al in de Leidsche Rijn, samen met mijn ouders en mijn jongere zusje Kirsti. Ik zit op het Leidsche Rijn College in de tweede klas, maar ik ben ook veel in Oostenrijk omdat ik aan wedstrijdskiën doe. Dat kun je daar beter trainen dan hier in de buurt. Toen ik vier was ben ik begonnen met skiën. Eerst in Nieuwegein op de borstelbaan, later in de sneeuwhallen van Zoetermeer en Velsen, en vanaf mijn achtste ook meerdere weken per jaar in Oostenrijk. Sinds drie jaar heb ik een talentstatus van het NOC*NSF en de Nederlandse Skivereniging. Daarom mag ik ook zoveel weg. Gelukkig gaat het wel goed op school.

Wat voor trainingen doe je als je in Nederland bent?

Als ik in Nederland ben, train ik op maandag in de Conditie & Kracht groep. Dat is een gezellige groep en de oefeningen sluiten goed aan op mijn andere trainingen en testen. Op dinsdag- en donderdagavond en op zaterdagochtend ski ik in de hallen van Zoetermeer en Velsen. Op zaterdag doen we dan ook nog een fysieke training speciaal voor wedstrijdskiërs. Sprongkracht, in de “hokken” zitten, en veel meer conditie en kracht. In de zomer gaan we nog een week op conditiekamp. Dat is echt pittig. We noemen dat een “Steef-naar-de-kloten-training” (sorry voor het woord, onze hoofdtrainer heet Stephan). Het ergste onderdeel is het zwemmen van de triathlon-training als er kwallen zijn.
Een paar keer per jaar moet ik ook fysieke testen af leggen om te laten zien dat ik nog aan de eisen van de talentstatus voldoe. Een belangrijk onderdeel is de boxjump. Uit stand op een box springen. Gelukkig kan ik dat veel bij Edwin trainen.

Hoe ben je bij Training te velde terecht gekomen?
Op een gegeven moment, toen ik zo’n 11 jaar was, merkte ik dat de fysieke training op zaterdagochtend te weinig was om bij te blijven bij de anderen en met wat het skiën aan sprongkracht en kracht om te “kanten” vroeg. Ik kreeg wel trainingsschema’s van de fysieke trainer van het skiteam, maar het lukte niet om dat zelf te blijven doen. Toen zochten we een trainingsgroep in de buurt. Edwin’s ervaring met topsport, de mogelijkheid om op maandag te trainen, en met een strippenkaart sporten leken goed te passen met wat ik zocht. Edwin moest wel even nadenken, want mijn leeftijd week echt af van de rest van de groep. Mijn vader wist hem over te halen om een proefles mee te laten doen, en toen merkte Edwin en ik dat het best wel goed ging, met de oefeningen en in de groep. Vanaf toen ben ik gebleven.

Je zit dus veel in Oostenrijk. Hoe ziet een gemiddelde trainingsweek er uit tijdens een trainingskamp?

Eigenlijk ben ik iedere maand wel minstens een week in de Alpen, behalve in augustus dan houd ik vakantie. Van oktober tot en met april ben ik zelfs zo’n twee weken per maand in de Alpen. Meestal verblijf ik dan met het skiteam van Snowsport Academy Racing in onze vaste groepsaccommodatie in de buurt van Zell am See en Kaprun. Soms gaat mijn opa een weekje mee, en dan verblijf ik met hem ergens in die buurt extern. Met het skiteam hebben we een strak schema, zes dagen achter elkaar hetzelfde en dan een rustdag of een reisdag naar Nederland met de bus. We staan op om kwart over zes , laden de bus in, gaan om zeven uur eten en vertrekken daarna om met de eerste skilift van acht uur naar boven te gaan. Afhankelijk van het weer trainen we tot ergens in het begin van de middag. We trainen het meeste slalom of reuzenslalom. We hebben dan een eigen afgezet deel van de piste waar we palen steken. Als er heel veel verse sneeuw is gevallen, gaan we natuurlijk liever off-piste poederen. Halverwege de middag zijn we weer terug, doen soms nog een conditietraining en lopen uit. We slijpen en waxen onze ski’s en hebben dan zo’n twee uur tijd om huiswerk te maken. Om zes uur eten we in het naastgelegen hotel. Daarna krabben we de wax van de ski’s af, chillen nog een beetje en gaan om acht uur naar bed. Om half negen doet de trainer het licht uit. We zitten met z’n tweeën of drieën op een kamer, de hele groep varieert van zes tot dertig kinderen, van 8 tot 16 jaar.

En natuurlijk doen we ook mee aan wedstrijden! De meeste wedstrijden zijn in de periode van kerst tot en met eind maart. Vaak in Oostenrijk, maar ik was ook al in Frankrijk en Slovenië (kijk hier bijvoorbeeld: http://www.littlefox.si/video/2018/310.mp4). Op zo’n wedstrijddag zijn we de hele dag bezig om één of twee runs te skiën.

Waar ben je het meest trots op?

Een wedstrijdresultaat waar ik trots op ben, was mijn tweede plaats afgelopen september bij het Indoor Lowland Championship, het kampioenschap van de Europese lage landen (UK, DK, Be, Lux, NL, IRL). Ook mijn 12e plaats vorig seizoen bij de Internationale Kidsthrophy van Skiclub Salzburg, een wedstrijd met bijna 1000 deelnemers uit meer dan 15 landen, is een mooie herinnering.

Hoe combineer je dat met school?

Omdat ik een talentstatus heb, ben ik LOOT-leerling. Dat is een wettelijke status. De school mag me dan voor ongeveer 1/3 van de contacturen vrijstelling geven om les te volgen. Ik moet natuurlijk wel gewoon alles leren. Voor sommige vakken heb ik wel helemaal vrijstelling, zoals gym en drama.
Op school heb ik een LOOT-mentor. Hij is leraar Economie maar doet zelf ook aan topsport, atletiek. Hij helpt in het contact met alle docenten als er een toets verplaatst moet worden of als er iets niet duidelijk is. Ook heb ik in Nederland bijles. Dat gaat niet alleen over de vakken, maar ook over het plannen van huiswerk en het leren van leren. Soms zit ik wel op rare tijden te leren. Ook in de auto of bus als ik onderweg ben naar een training. Gelukkig heb ik een trainer die hetzelfde niveau middelbare school heeft gedaan als ik doe. Hij kans soms helpen als ik huiswerk in Oostenrijk maak.

Ook je zusje heeft en vrij ongewone passie. Ze wil een musicalster worden. Ook hier gaan vele uren reizen en oefenen in zitten. Hoe hebben jullie dit praktisch opgelost als gezin?

Bij ons is het geheime recept “Opa”. Hij rijdt drie keer per week met mij of met Kirsti naar training of musicalles. Eén van onze ouders haalt ons dan aan het einde meestal op. Ook is opa mijn materiaalman. Hij prepareert mijn ski’s en houdt overleg met de mensen van Daka Race Department, die mij, net als heel veel andere ski racers, ondersteunen met goede spullen. Ook kletst opa regelmatig met de verschillende trainers om te zorgen dat ze allemaal dezelfde aandachtspunten hanteren.

Komende kerst knelt het. Kirsti moet de hele kerstvakantie repareren voor de nieuwe musicalproductie Koning van Katoren en ik heb trainingen en wedstrijden in Oostenrijk. Mijn vader en moeder wisselen dan halverwege de twee weken, zo hebben we allebei ook vakantie met allebei onze ouders.

Wil en jij schelen twee generaties maar er is ook een overeenkomst: in jullie trainingsgroep doet een familielid mee. Bij jou je vader en bij Wil zijn schoondochter. Hoe is dat?

Ik was al bezig in de trainingsgroep en mijn vader kon geen tijd vinden om zelf te sporten. Toen vroeg hij aan mij of hij mee mocht doen. In het beginnen was het wennen. Het is toch dat je vader binnen komt in je eigen wereld. Het was natuurlijk wel een groep met volwassenen. Dus het was niet als een vriendengroep van mij waar je vader op een hippe manier ook bevriend mee probeert te worden. Natuurlijk sport ik mijn vader eruit. Dus dat is wel mooi.

Waar ben je goed in? Wat gaat je minder gemakkelijk af?

Boxjumpen en andere sprongoefeningen gaan prima. Planken vind ik ook leuk, en gaat volgens mij wel goed. Al blijft Edwin wel steeds aanwijzingen geven om het te verbeteren. Ook mijn uithoudingsvermogen is prima. Looptechniek is niet zo aan mij besteed (red. joh. dus juist wél 😉). En de “Parallelski”, de reverse crunch met parallel je benen om en om naar de kant klappen en tussendoor strekken, is echt zwaar, bijna vervelend. Mijn armspieren kunnen de training bij Edwin ook goed gebruiken. De slambal een flinke tijd gestrekt voor me houden is echt pijn lijden.

Je traint al een tijdje bij mij. Wat is je het meest bijgebleven van die trainingen?

Die speciale trainingen, zoals op het strand, op de teletubbie heuvels bij het Castellum of met een wedstrijdelement zijn altijd leuk. Of met het pontje naar de vlindertuin (als er maar geen hond komt). Mijn vader zijn vooral alle buikspieroefeningen bijgebleven. Op zomervakantie stimuleert hij me altijd om ze op de camping te gaan doen. That sucks!

Over honden gesproken. Je trainingsmaatjes vinden je een stoere meid alleen wat is dat toch met die honden? Al is het een klein schoothondje, je loopt er met een grote boog omheen….

Tja, dat is helaas een aangeboren talent. Wist je dat uit statistiek blijkt dat er per jaar bijna net zoveel mensen sterven door honden als door terroristen? Maar poezen vind ik wel heel lief … (red. Ja Mirte fijne vergelijking zo ken ik er ook nog wel een paar….)

<<<>>>

Tropisch broodje gezond

Mijn puberzoon denkt dat hij goed kan koken. Zijn inspiratie haalt hij uit het kijken naar Alex “French guy cooking” en dikke Amerikaanse pubers die een broodje “gezond” maakt. Maar je hoeft niet dik of Amerikaan of puber te wezen om deze “foodporn” te maken! Deze tropische variant is zeker zo voedzaam maar een stuk gezonder. Als je de mayonaise en kwark vervangt door veganaise is het zelfs een vegan recept.

Ster van het recept is de Jackfruit. Jackfruit is een tropische vrucht die, jong geoogst, ideaal is om mee te koken. Smaakt van zichzelf niet echt ergens naar maar het vruchtvlees neemt makkelijk smaken op en als je het lang laat sudderen valt het wat uit elkaar en krijgt het de bite van pulled chicken. Ideaal als vleesvervanger in stoofpotjes. Maar in dit recept krijgt hij een krokant laagje en wordt het meer een soort kibbeling. Onmisbare smaakmaker in dit recept is Thaise chilisaus (Sriracha).

Bereidingstijd

75 minuten (60 minuten marineren, 15 minuten bakken en in elkaar zetten)
calorieën: veel (maar wel veel goede)

Ingrediënten

Blikje Jackfruit (550g, uitlekgewicht 280gr)
Lekker broodje (ik gebruikte een volkoren baguette)
Avocado, eetrijp
Biologische limoen
Verse koriander
Gele paprika
Rode ui
Sla (ik gebruikte krulsla maar Rucola is ook lekker).
Bloem
Peper en zout
Roomboter
Zonnebloemolie

Voor de marinade:
Limoensap van een geperste limoen
Flinke plens Ketjap Manis
Scheut oliefolie
Flinke knijp Sriracha Extra hot

Voor de saus:
3 eetlepels goede mayonaise
3 eetlepels volle kwark
De zest (schil) van de limoen
Handje fijn gehakte verse koriander
Flinke knijp Sriracha Extra hot

Bereiding

Begin met het maken van de marinade. Rasp hiervoor de limoen (zest bewaren voor de saus). Snij doormidden en pers uit. Meng met de andere ingrediënten in een metalen kom. Jackfruit afgieten en afspoelen, door de marinade roeren. Minstens een uur laten marineren. Aantal keer doorroeren.

Als het broodje niet meer vers is: piep het even op in de oven (goed heet voorverwarmen, beetje water erop, 2-3 minuten op wat lagere temperatuur afbakken. Opensnijden en laten uitdampen).

Maak dan de saus. Hak de koriander fijn. Roer de mayonaise en kwark door elkaar (nb. gebruik hiervoor echt volle kwark! Anders wordt het te dun en te zuur.) Voeg de koriander en de zest toe. Breng op smaak met de Sriracha. Eventueel afmaken met wat peper en zout (niet noodzakelijk).

Maak de rest van de vulling. Als je (krul)sla gebruikt: in smalle reepjes snijden of gewoon lekker met de hand uit elkaar trekken. De paprika in smalle reepjes snijden. Avocado door midden snijden, pit eruit wippen, met een lepel loshalen van de schil en in dunne plakjes snijden. Besprenkelen met een restje van de limoensap om verkleuring te voorkomen. De rode ui door midden snijden en in flinterdunne ringetjes snijden.

Nu ga je verder met het Jackfruit. Laat goed uitlekken in een vergiet. Eventueel droogdeppen met keukenrol. Doe wat bloem in een kom. Voeg de stukken Jackfruit toe. Goed schudden.
Verwarm een pan goed heet. Ik bak in een mengel van roomboter en zonnebloemolie. Gebruik een schuimspaan om de stukjes Jackfruit in de pan te doen, op die manier komt er niet te veel losse bloem mee. Voortdurend omdraaien tot krokant. Eventueel de dikke stukken een beetje uit elkaar drukken; het wordt dan een soort “mashed potato”. Pan op laag vuur zetten en laten nagaren. Je kunt het ook van te voren bakken en dan voor gebruik opwarmen in de oven.

Het broodje in elkaar zetten. Smeer de saus op de helft van het broodje. Hierop de sla, avocado en paprika en verse koriander. Daarop de stukjes Jackfruit. Aftoppen met de rode ui. Eet smakelijk!