Training te velde nieuwsbrief voorjaar 2026
Het thema van deze nieuwsbrief is ‘Weerbaarheid’. Lekker actueel. Ik heb zo mijn gedachten over maatschappelijke ontwikkelingen ver weg en dichtbij huis maar goed ik wil het beperken tot weerbaarheid op mijn vakgebied, sport en bewegen.
Als je het hebt over sportieve weerbaarheid zijn mijn ogen geopend door Frans. Het is niet mijn gewoonte om sporters met naam en toenaam te noemen (ik heb hem dan ook expliciet om zijn toestemming gevraagd) maar voor Frans maak ik een uitzondering. Voor wie hem niet kent Frans trainde tot voor kort mee bij de Bootcamp Gemiddeld groep op de maandag. Ik durf te stellen dat ik voor mijn leeftijd (56 ) behoorlijk fit ben maar Frans (73) staat in zijn leeftijdscohort nogmeer naar rechts op de normaalverdeling en ik mag hopen dat dit nog verder naar rechts opschuift. Frans kwam nog heel goed mee in de groep en had dit denk ik ook nog wel jaren kunnen volhouden. Iets met goed DNA en een vonkje in de ogen. Toch maakt hij de keuze om over te stappen naar een training met leeftijdsgenoten, “Zilver Fitness”. En dat snap ik ook wel weer sporten is meer dan samen bewegen; op een gegeven moment besef je dat je in een andere levensfase zit. Dan praat je het niet meer over het eerste koophuis (sorry post-patat generatie: illusie) maar over campers (aanname) en over kleinkinderen. Wat dit bij mij teweeg heeft gebracht is dat wat ik al van plan was nu echt ga realiseren. Fransen zijn nog steeds van harte welkom bij de TTV bootcamptrainingen maar naast de reguliere trainingen ga ik een aparte 50+ tak aan de TTV boom laten groeien. Let’s face it Frans is een Freak of Nature. Mijn ambitie is mensen die niet die genen en mindset hebben toch zo fit te houden als Frans. Ik denk dat ik als zelf niet meer piep sporter/coach heel goed weet hoe ik dit moet doen. Maar dat kan ik niet alleen. En jullie kunnen me daarbij helpen. Hoe, dat lees je verder in deze nieuwsbrief.
Even de diepte in met die weerbaarheid. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. 34 jaar geleden liep ik mijn eerste marathon, in Amsterdam. Voor de historici dat is het jaar dat Ellen van Langen goud won op de 800m op de Olympische spelen in Barcelona. Barcelona was toen een rauwe havenstad waar geen toerist kwam. Ik was toen superfit, net gestopt met wedstrijdroeien maar ik sportte nog elke dag, fietsen, roeien, circuittraining, krachttrainen. Hardlopen deed ik “er bij”. De Zevenheuvelloop (15km) liep ik in 54 minuten. Als je dat omrekent zou je een marathon ruim onder de 3 uur moeten kunnen lopen.
Eigenlijk weet ik nog steeds niet waarom ik toen per sé een marathon wilde gaan lopen verder dan die 15 kilometer had ik nog nooit gelopen. Een soort sterke innerlijke drive. Omdat ik geen idee had waar ik aan begon nam ik als richttijd drie en een half uur maar in die tijd finishen zou eerlijk gezegd als nederlaag aanvoelen. Sub 3 zou het worden.
Hoewel het lang geleden is kan ik me die race nog heel goed herinneren. Ik heb hem ook nog vaak herbeleefd. Tot 30 kilometer liep het heel gemakkelijk op het 3:30 schema. Toen draaide het parkoers een saaie rechtdoor weg op in Amsterdam-West. Zinderend asfalt (opgezocht: het was die dag 25°, we werden onderweg natgespoten met sproeiers) en in mijn hoofd ging het schuifje naar: ik kan dit niet, stoppen. Wat ik dan ook deed. Waarop een passerende loper siste: “Niet stoppen, nooit!”. Waarop ik dan maar weer in beweging kwam.
Ik haalde de drankpost op 35 kilometer. En vanaf dat punt kon ik gaan aftellen. Inmiddels was ik een schim van de loper die ik was, een robot waaruit de olie uit de scharnieren was gelopen. De finish was toen op het Museumplein. Ik weet het nog heel goed: de Star Wars tune door de speakers toen ik door de fietstunnel onder het Rijksmuseum liep. Ik kon toen niet meer rechtuit lopen links en rechts de dranghekken rakend passeerde ik de finish. Ik bén gefinished want ik heb een eindtijd gekregen (4 uur en 6 minuten) maar daar was ik me niet van bewust. De 60 van Texel in 2024 was ook zo’n onbewuste finish maar dat was toch anders. Toen heb ik op karakter en met verstand de laatste 20 kilometer uitgelopen. Dit was sportverdwazing. En was ik vooral teleurgesteld in mezelf.
Hoe anders ging dat 33 jaar later. Stond ik in 1992 met een gesloten blik aan de start “Dit moet ik doen en ga ik wel even doen” begon ik de Grizzly trail met een open, nieuwsgierige blik “Ik heb dit nog nooit gedaan, ik heb respect voor de afstand ja het is spannend maar en ik laat me vooral verrassen”. 12 uur lopen werd het waarvan 10 uur in de regen. Toen ik na 99,8km de finish passeerde dacht ik: “kom op 100km is 100km dan loop je ook 100km” en liep door op het parkeerterrein totdat mijn horloge begon te piepen. Dat Belgische biertje (o.k.twee) smaakte heel lekker in het restaurant maar mijn lichaam was zo stuk dat ik die nacht in geen enkele positie pijnvrij kon liggen. Toch lag hier een diep tevreden mens.
De fout die ik maakte in 1992 was: niet specifiek trainen voor een marathon. Ik had geen idee wat dit inhield (kende niemand die dit had gedaan, het was ver vóór internet) en dat boeide me ook niet echt. Ik ging het gewoon dóen. Gezien mijn fysieke gesteldheid had ik die marathon ook met twee vingers in de neus in een mooie tijd moeten kunnen uitlopen. Maar dat deed ik niet.
Het grootste verschil met 2025 was echter niet de fysieke maar de mentale weerbaarheid. Met de kennis van nu zou ik die eerste marathon heel anders hebben gelopen. Maar de superfitte Edwin uit 1992 had niet een trail van 100km kunnen uitlopen in 2025.
Wat is de boodschap die ik jullie wil meegeven. Wees realistisch in je inschatting waar je aan begint, je krijgt het niet cadeau. Om met een cliché te spreken: geen glans zonder weerstand. Maar denk niet bij voorbaat dat het te zwaar is of dat je het niet (meer) kunt. Volg je hart en ga het gewoon doen. Blijf sporten ook als je voelt dat je het allemaal wat minder gaat worden. Word die Barista. Ga mee op trainingskamp naar Afrika.
TTV Agenda
Informatiebijeenkomst TTV Lustrumreis
Dinsdag 14 april
Dompel je onder in het Afrikaanse hardloopleven.
19.00-20.00 uur Projectruimte van de Kersentuin, Atalantahof 11
ZIE VERDEROP IN DE NIEUWSBRIEF
Trailruntraining & trailrun
Zondag 25 april
Pittige (techniek)training in het recreatiebied Kwintelooyen, bij Rhenen. Na de traditionele Trail Holland Bakt taart kun je daarna nog mee op een trail over de Grebbeberg en naar het vogelreservaat De Blauwe Kamer. 9.00 verzamelen bij the House of Bird, Oude Veensegrindweg 47, Rhenen. Aanmelden via het Lesrooster.
TTV testloop
Zaterdag 2 mei
De ideale voorbereiding voor deelnemers aan de (halve) marathon van Utrecht maar iedere loper is welkom. Met tijdregistratie en een heuse verzorgingspost onderweg. Start stipt om 10.00 uur bij het Castellum. Aanmelden via het Lesrooster.
Early Bird bootcamp
Donderdag 14 mei (Hemelvaartsdag)
Begin Hemelvaart goed: met een ontspannen work-out in een inspirerende omgeving. Aansluitend eenvoudig ontbijt (inbegrepen). 7.00 uur op het grasveldje naast de Lelievijver, bij de hoge brug in het Máximapark. Aanmelden via het Lesrooster.
Kick-off 50Up Fit
Donderdag 21 mei
9.00 uur plantsoen van Boedapest (Leidsche Rijn Centrum)
Aanmelden via het Lesrooster.
ZIE VERDEROP IN DE NIEUWSBRIEF
Kick-off 50Up Sport
Vrijdag 22 mei
10.00 uur plantsoen van Boedapest (Leidsche Rijn Centrum)
Aanmelden via het Lesrooster.
ZIE VERDEROP IN DE NIEUWSBRIEF
Vakantierooster (23 juni t/m 12 juli)
Ik plan mijn vakantie altijd doelbewust in het hart van de zomervakantie maar dit jaar gaat dat anders. Mijn eega stapt eind mei op de fiets naar Rome, het laatste deel van de reis haak ik aan. In de periode dat ik weg ben is er een beperkt lesaanbod. De trainingen worden dan gegeven door Lisa, Michiel en Myrthe. Hoe we het dan gaan doen in de zomervakantie…. Dat weet ik nog niet. Ik ben dan terug en Jantine ook.
Woensdag 15 juli
Run & Roast
De afsluiting van het voorseizoen. Na de zeer geslaagde editie vorig jaar in vrijwel ongewijzigde vorm op herhaling: je loopt 1, 2 of 3 avontuurlijke rondjes van 3km dwars door het Máximapark ondertussen gaat de brand in de (vega) barbecue. Lekker bijkletsen met je trainingsmaatjes en met andere TTV-ers. Niet alleen voor hardlopers! Aanmelden via het lesrooster.
Op weg naar de Singelloop
Zaterdag 18 juli
Start van de Singelloop cursus. Cursus voor hardlopers die zich op een leuke maar gedegen manier willen voorbereiden op de Singelloop Utrecht. In 4 intensieve clinics werk je toe naar een snelle maar ontspannen 10 kilometer. Je doet je eigen trainingen tussendoor volgens het op maat gemaakte trainingsprogramma.
Aanmelden via het lesrooster.
50Up Bootcamps
Er komt een bootcampvariant voor de wat oudere sporter. Het definitieve zetje heb je in de inleiding gelezen. Even compleet als de reguliere TTV bootcamps maar met net iets meer rust, meer lenigheidsoefeningen en meer aandacht voor proprioceptie. Proprioceptie wordt ook wel het ‘zesde zintuig’ genoemd. Het is het vermogen van je lichaam om zijn eigen positie en bewegingen in de ruimte te bepalen zonder uitsluitend op visuele waarneming te hoeven vertrouwen. Het is cruciaal voor het bewaren van je evenwicht. Proprioceptie is een complex, automatisch proces maar het mooie is: je kunt het bijsturen. Door te blijven oefenen met uitdagende bewegingen. En dat is precies wat je gaat doen tijdens de 50 Up trainingen.
Er komen 2 soorten trainingen: de ‘50Up Fit’ training is een algemene onderhoudstraining met als doel nog steeds soepel en met vertrouwen blijven bewegen, de ‘50Up Sport’ training is een onderhoudstraining voor de actieve oudere sporter met als doel die (intensieve) sport op een verantwoorde manier te kunnen blijven beoefenen. Explosief bewegen kan dat nog als je ouder wordt? Jazeker alleen moet je goed nadenken hoe je dat gaat doen (letterlijk dus, in de beweging) en hoe je dat gaat onderhouden.
Die 50Up wordt een aparte tak binnen TTV. De trainingen worden ook op een andere locatie gegeven: het plantsoen van Boedapest (Leidsche Rijn Centrum, achter RAUM). Ik wil dit echt serieus aanpakken dus goed gaan doorontwikkelen, in de praktijk. We gaan 5 weken lang in mei en juni “intern” proefdraaien, alleen met TTV-ers dus. Je doet gratis mee. De tegenprestatie is dat je als deelnemer actief meedenkt hoe we de training nóg beter kunnen maken. Na de zomervakantie gaan we dan echt van start.
Waar en wanneer
De 50Up Fit training is op donderdagochtend van 9.00 tot 10.00 uur, in het plantsoen van Boedapest.
Kick-off: 21 mei.
De 50Up Sport training is op vrijdagochtend van 10.00 tot 11.00 uur, aansluitend op de Bootcamp Lichttraining, in het plantsoen van Boedapest. NB. de bootcamp Licht training verhuist mee naar die locatie. Kick-off: 22 mei.
Je doet tijdens de proefperiode gratis mee. Meld je wel aan via het lesrooster.
Koffiekerels
Interview met… René en Emiel. Koffiemakers. En koffieverkopers (in spé).
Wat is dat toch: kerels en koffie?
Emiel: Koffie is alles. Een gesprekstarter, iets wat je met iedereen kan delen, een zoektocht naar perfectie en een mooi staaltje techniek. Je ziet de liefde voor koffie ook vaak terug bij sporten waar het aankomt op goed materiaal zoals schaatsers, wielrenners en klimmers.
René: Ik denk dat komt doordat er zoveel gadgets zijn en stoere machines bestaan om koffie te bereiden. Ook de hoge temperaturen, het RVS en stoom maken dat alles niet geheel zonder risico’s is, dat spreekt ons mannen aan. Wellicht is het ook een factor om het saaie kantoorwerk te compenseren.
Welke ervaring en kennis heb je al opgedaan over koffie of het bereiden ervan?
René: Toen ik klein was en de opleiding tot restaurantkok deed, besloeg de leerstof over koffie een paar bladzijden. Inmiddels heb ik een hele collectie koffieboeken staan en heb heel veel gelezen, diverse workshops gedaan en heb onlangs een 2 weken durende opleiding gedaan bij de Koffieschool in Utrecht. Daarnaast maak ik al jaren goede koffie welke ik thuis ook zelf brand. Mij ontbreekt alleen nog de routine zoals Emiel die inmiddels wel heeft.
Emiel: Mijn vrouw Nicole dronk eerst alleen thee, en als cadeau gaf ze mij ooit een espressomachine cadeau. Hier begon mijn koffiequest. Trainingen, nieuwe koffie en steeds mooiere en betere spullen. Ik heb later ook zelf workshops aan huis gegeven over het verbeteren van je koffie, ik heb koffie volapparaten gerepareerd en een website gebouwd met alle koffietentjes in de wereld.
Wat spreekt je het zo aan in het vak van barista?
Emiel: Het leuke van barista is dat je de hele tijd met koffie bezig bent, je ontmoet nieuwe mensen, komt op prachtige locaties en hebt een goede reden om je koffieuitzet te verbeteren en uit te breiden. Vooral dat je bij verschillende bedrijven op bezoek komt en een kijkje mag nemen vind ik leuk.
René: Het gastheerschap, het kunnen maken van een eigen en mooie koffie, er over kunnen praten en hen enthousiast maken over duurzame geteelde koffie zijn toch wel de dingen die mij het meest aanspreken.
Wat betekent gastvrijheid voor jullie in de rol van barista?
René: Ik heb in mijn jonge jaren als restaurant kok gewerkt, dus wel achter de schermen. Desondanks vond ik de momenten dat je interactie met je gasten had juist erg leuk. Voor mij is het van toegevoegde waarde dat ik iets kan bijdragen aan die wandeling of fietstochtje die men maakt en dan even stopt voor iets lekkers.
Emiel: Je verkoopt een beleving. Dus maak je tijd om een praatje te maken. Je hebt 30 seconden om je drankje te maken. Probeer deze tijd te gebruiken voor een praatje met de klant. Drankje klaar? Volgende klant. Even persoonlijke aandacht tussen de bedrijven door. Verstop je dus niet achter de machine of in de melkkan, maar zorg dat je dit onder de knie hebt en verder kan kijken.
Welke vaardigheden zijn volgens jullie essentieel om een goede mobiele koffieverkoper te worden?
Emiel: Passie voor je werk en je product. Er is een reden waarom je buiten staat- draag dit uit. Verder is het wel handig om je barista trainingen te doen en te snappen wat je doet. Het is ook belangrijk om te weten met hoeveel C’s , P’s en R-en je cappuccino, latte macchiato en barista schrijft.
René: Voor mij staat gastvrijheid boven aan, het begint al met het aanspreken van een gast zonder opdringerig te zijn. Je moet goed kunnen luisteren naar de wensen en wellicht is die koffie maar bijzaak en was hij of zij op zoek naar een beetje aanspraak. Daarnaast doorzettingsvermogen, om regelmatig naar dezelfde plek terug te keren om zo een vaste clientèle te verkrijgen. Oh en het is ook wel handig als je affiniteit met koffie hebt natuurlijk ;-).
Welke koffiespecialiteit vind je het meest interessant, en waarom?
René: Vooral koffiedranken met melk, die verbloemen dat er nog een beetje aan de espresso gesleuteld moet worden. Maar een espresso waar je dan probeert het beste uit je koffie te halen qua geur en smaak is wel de uitdaging.
Emiel: Qua koffiekaart ga ik voor de latte machiato waarbij je eerst de melk opschuimt en daarna de espresso tussen de melk en het schuim giet. Hier komt de techniek van de barista samen.
Qua koffiesoorten zijn er verschillende soorten koffies, iedere koffiebrander heeft wel een echte luxe variant die hoog scoort qua punten. Deze zet ik dan als filterkoffie, zodat ik niet te veel hoeft te proberen met de koffiemolen afstelling.
Jullie gaan of willen koffie gaan verkopen vanuit een mobiel verkooppunt. Wat maakt dat voor jou juist aantrekkelijk?
René: De vrijheid te gaan staan waar en wanneer in overleg met het thuisfront natuurlijk. Is ergens iets te doen en zijn er genoeg mensen te vinden, dan sluit ik aan.
Emiel: Mijn oorspronkelijke idee was ooit een eigen koffiebar te starten. Maar ik vind een mobiele koffiebar ook heel leuk. Je kan de drukke momenten opzoeken en gezelligheid brengen op plekken waar mensen samen komen bij een buurt activiteit of opening.
Welke vergunningen en regelgeving heb je nodig om een mobiele koffiebar te beginnen?
Emiel: Ik het een ventvergunning van de Gemeente Utrecht om buiten te mogen staan. Verder heb ik een HACCP training gedaan en een bijbehorend hygiëneplan gemaakt. Daarnaast heb ik nog een aansprakelijkheidsverzekering voor mijn bedrijf. Maar het belangrijkste is natuurlijk passie voor het product waardoor je vanuit eigen kracht je koffiebar vorm kan geven.
Hoe zorg je ervoor dat de kwaliteit van de koffie op een mobiele locatie hetzelfde blijft als op een vaste locatie?
René: voor mij is dat in de toekomst kijken. Het feit dat je mobiel bent maakt op zich niet zoveel uit, de machine doet het net zo goed alleen heb je te maken met de weerselementen. Staat de zon niet vol op je koffiemolen. Daarbij is ambiance natuurlijk belangrijk, een koffie smaakt toch net iets minder onder het treinstation van Leidsche rijn Centrum.
Emiel: Ik weet niet of dit wel hetzelfde moet zijn. Op een vaste locatie kan je meer investeren in apparatuur qua prijs, kwaliteit, grootte en gewicht waardoor je een betere kwaliteit zou kunnen neerzetten. Het mooie van een buitenlocatie is dat je met beperkte middelen en wisselende omstandigheden de beste koffie van dat moment kan maken. Overigens maak je al snel goede koffie voor mensen omdat zijn mijn kwaliteit niet verwachten in het park, opening of feest. Vaak is het publiek ook niet gewend aan deze kwaliteit koffie waardoor je ze al snel verrast. Mensen die speciaal een espressobar opzoeken weten wat de kwaliteit is die ze kunnen verwachten en die moet dus continue hoog zijn.
In een mobiele koffiebar heb je beperkte ruimte en faciliteiten. Welke oplossingen heb je hiervoor bedacht? (Hoe houd je de koffie vers en zorg je dat je voldoende voorraad hebt?)
René: Zodra een zak koffie geopend wordt neemt de versheid af, dus niet te veel in de hopper (dat doorzichtige ding met koffiebonen). Ik brand thuis zelf koffiebonen en die ongebrande bonen zijn bij de juiste omstandigheden heel lang houdbaar. Ik heb nog geen goede inschatting hoeveel koffie ik kan verkopen, maar 5kg is toch zo’n 250 consumpties, dat klinkt toch als veel dus eerder zal de hoeveelheid mee te nemen melk en water de beperkende factor zijn. Ik kan altijd nog een aanhanger meenemen, die mogelijkheid heeft Emiel dan weer niet.
Emiel: Koffie is een makkelijk product. Voor René, met een kilo koffie kan je al gauw 75 kopjes koffie maken. Dus met 1 kilo koffie kan je algauw een uur volcontinue vooruit. Ik zorg dat ik een maand vooruit kan met mijn voorraad. Ik heb vaak klussen van 2-3 uur dan heb ik vaak 4 kilo koffie op voorraad. Koffie blijft voor mij ongeveer 1-2 maanden vers dus met die 4 kilo kan even vooruit ook voor onverwachte vragen.
Qua melk bestel ik eens in de 4 maanden een flinke hoeveelheid zodat ik voorraad heb en niet elke week met 10 liter melk bij de supermarkt hoef te halen en te sjouwen.
René Emiel heeft een aanhanger jij kiest voor een bakfiets. Waarom geen aanhanger?
René: Eerst ging mijn voorkeur ook uit naar een aanhanger, wat mij van gedachte deed veranderen waren onder andere de kilo’s achter je aansleept, ik zag het niet zo zitten dat ik in een situatie kom waar ik moet remmen en de koffiebar doorgaat. Daarbij is de bakfiets die ik op het oog heb voorzien van een flinke laadcapaciteit en goede remmen.
Emiel: Daar wil ik graag nog op reageren. Ik houd ervan om kleine stapjes te zetten zonder al te grote investeringen. Het voordeel van een aanhanger is dat je met je bestaande fiets kan starten. Ik had niet een uitgewerkt plan maar bedacht er steeds iets bij. Dus eerst een (elektrische) auto, daar een barretje in met een koffieapparaat. Dat verplaatst naar een fietskar, toen een elektrische fiets.
Emiel je draait al een flinke tijd met ZOespresZO. Hoe ga je om met logistieke uitdagingen, zoals het vinden van een geschikte locatie en het transporteren van apparatuur?
Emiel: Als je op straat koffie wil verkopen, moet je steeds op hetzelfde moment op dezelfde locatie staan, zodat mensen aan je wennen en je mee kunnen nemen in hun standaard rondje of routine. Nu zoek ik de mensen op waar ze toch al samen komen, schaaktafels, Parkrun of de gymvereniging. Ik ben dan de leuke extra. Het helpt als iemand daar is die je uitnodigt om langs te komen, zodat je al een eerste klant hebt. Daarnaast heb ik een appgroepje waarbij ik aankondig waar ik heen ga. Soms komen mensen van heinde en verre naar me toe fietsen omdat ze toch al toe waren om even een ommetje te doen. Dit zorgt voor extra gezelligheid rondom de kar wat weer extra klandizie trekt.
Voor het transporteren van de apparatuur ben ik continue aan het zoeken naar betere opties zodat je snel kan inpakken en ter plekke snel kan starten. Zo ben je weinig overhead tijd kwijt. Ik heb nu een accu om mijn koffiemachine in de auto warm te houden als ik ergens heen ga en heb ik een nieuw karretje gebouwd om snel mijn auto in te kunnen pakken. Het zoeken naar oplossingen en deze realiseren vind ik een deel van de fun. Zo heb ik onlangs een Spa rood automaat gemaakt om limonades te mengen omdat ik klaar was met gebarsten blikjes Cola die de hele vloer onder het suikerwater zetten. Ook heb ik door Edwin en zijn broer Robbin mijn koffiekar in Lego laten ontwerpen als relatiegeschenk.
Wat zijn de beste manieren om om te gaan met weersomstandigheden en het seizoen?
Emiel: Binnen blijven.
René: Is dit een serieuze vraag? Nou goed dan. Wat Emiel doet, je assortiment aanpassen aan het weer. Seizoensgebonden dranken zoals een warme chocolademelk of een coldbrew.
Emiel: Het voordeel van een mobiele koffie kar is dat je zelf kan bepalen wanneer je op pad gaat. Tegenwoordig ga ik alleen maar als de zon schijnt ongeacht de temperatuur. De mensen zijn dan vrolijker en er zijn meer mensen buiten. Als het echt moet (voor een opdracht bijvoorbeeld) heb ik een grote parasol, tevens paraplu, en een regenhoes voor over de kar.
Hoe trek je klanten aan op wisselende plekken en bouw je een vaste klantenkring op?
René: Ik denk op vaste momenten op dezelfde plek terugkeren. Emiel kondigt ook nog eens vooraf aan waar hij te vinden is. Ik denk dat ik iets op ga zetten waar je mij via de website live kunt volgen.
Emiel: Ten eerste moet je kwaliteit leveren, zodat mensen je waarderen en je willen uitnodigen. Daarnaast heb ik dus een appgroepje en ga ik naar buiten om zelf koffie te verkopen. Hierdoor krijg ik ook naamsbekendheid en denken mensen aan me als ze voor hun bedrijf of organisatie een koffiebar nodig hebben. Tegenwoordig probeer ik wat minder eager te zijn om er op uit te gaan bij ieder zonnestraaltje omdat sommige bedrijven me toch al wel weten te vinden en ik vaak op het laatste moment gebeld wordt voor komend weekend.
Wat doe je met drukke momenten en onverwachte situaties? Denk dan aan weigerende techniek…
Emiel: Ja dat is altijd vervelend. Ik ga uit van dat er van alles kan gebeuren, maar dat je alleen niet weet wanneer. Buiten is het niet zo erg, dan stop je met je dag. Het is vervelend als je op een opdracht staat en men uitgaat van jouw koffiediensten omdat ze een evenement hebben. Ik heb een tweede koffieset om op het laatste moment te kunnen wisselen en evt nog iets op te halen. Doordat ik zelf alles gebouwd heb weet ik ook wat er mis kan gaan en hoe ik dit kan oplossen. Maar soms gaat het helemaal mis en kan je geen koffie schenken. Dan is het niet te lang mee zitten en ervan leren. Maar het blijft dan toch pijnlijk.
René: Dan bel ik Emiel of hij met zijn machine kan bijspringen! Als de machine er mee ophoudt, ja dan gaan we weer naar huis en sleutelen. Je moet wel een beetje handig zijn met de waterinstallatie, de omvormer voor de stroom en als de fietsaccu leeg is, dan is het een lange rit terug.
..en met een klant die ontevreden is over diens bestelling?
Emiel: Gewoon een nieuwe koffie maken. Meestal komen ontevreden klanten niet terug en nemen het verlies. Soms heb ik zelf al door dat het niet goed gaat, maar los ik het niet op. Het is dan jammer dat een klant hier dan last van heeft. Maar vooral in gesprek blijven.
René: Ik sta altijd open voor feedback, dus wanneer een gast ontevreden is, zal ik mijn best doen om de dienstverlening te verbeteren. Ik kan mij bijvoorbeeld voorstellen dat een gevraagd product afwijkt van wat de gast zich had voorgesteld, dus een stukje voorlichting zal dan op zijn plaats zijn. Zolang er nog bootcamptrainers zijn die barista met dubbel r schrijven, is er nog veel werk te verrichten.
..en bedankt René. Hoe ver ben je nu met het opzetten van je eigen bedrijf?
René: De eerste nog te nemen horde is een omgevingsvergunning om een fietsberging naast huis te bouwen om de bakfiets met koffie apparatuur droog te stallen. Daarna zal ik de bakfiets en espressomachine aankopen. Het ondernemingsplan is up-to-date maar is dat ooit echt af? Ik oriënteer mij nu op een training boekhouden en zal wanneer de inschrijving bij de KVK is gedaan meer met jullie delen. Ik zoek nog iets onderscheidend, zoals de aankleding van de koffiebar.
Heb je al een naam?
Rene: Jazeker! Espresso & Co.
Hoe willen jullie je verder ontwikkelen? Wat hoop je te bereiken op de lange termijn?
Emiel: Ik vind het leuk om dit naast mijn gewone werk als IT-er te doen. Het zorgt dat ik niet de hele dag achter de telefoon om laptop zit, leuke nieuwe mensen ontmoet, bij bedrijven binnen (of buiten) mag kijken en ik allerlei leuke en nieuwe ideeën krijg heb om mijn koffiekar te verbeteren. Ik zou nog wat meer opdrachten bij bedrijven willen doen, zodat ik misschien een dag in de week aan de koffie kan besteden. Dus mocht iemand nog een leuke opdracht weten….
Ondertussen krijg ik veel vragen van mensen over hoe je een mobiele koffiekar begint. Ik geeft daar altijd netjes antwoord op. Des te meer mobiele barren, des te beter de koffie.
René: Hoewel het een grote wens is om dit full time te kunnen doen, besef ik ook dat ik veel koffie moet verkopen om het inkomen van mijn huidige baan te compenseren. Ik zeg dan ook vaak dat ik part-time ondernemer ben, maar full-time vader en echtgenoot. Ik hoop dat ik dit een flink aantal jaren mag doen, ik heb geen ambitie om meerdere koffiebars te openen en al helemaal geen personeel. Ik kan mij wél voorstellen dat er wellicht een samenwerking ontstaat tussen mijzelf en Emiel….
Emiel: Het is altijd wel een beetje spannend als er hier in Leidsche Rijn een concurrent bijkomt. Maar René ik zie er naar uit om op termijn ook opdrachten samen te kunnen doen. Dat geeft weer mogelijkheden om grotere klussen aan te nemen.
TTV goes Africa
De eerste training van Training te velde was in maart 2017. Volgend jaar bestaan we dus al weer 10 jaar. En dat gaan we op een heel bijzondere manier vieren: met een trainingskamp in Iten, in Kenia. Iten is de plek waar toplopers op hoogtestage gaan ter voorbereiding op het voorseizoen. Maar ook als recreatieve hardloper kom je hier volledig aan je trekken. Je krijgt in 6 dagen de Full Kenya Experience: hardlopen door de ongerepte natuur genietend van de adembenemende uitzichten en de frisse lucht, baantrainingen en core stability trainingen door toptrainers, uitdagende hikes, Big Game spotten in de Riftvallei.
Compleet verzorgd verblijf in het High Altitude Training Center of het Kilima Resort, en je kunt onbeperkt gebruik maken van het zwembad, de sauna’s, de fitnessruimte en de atletiekbaan. Maar je gaat ook echt de Keniaanse manier van leven leren kennen. Op lokale markten, bij bewoners thuis en op lokale scholen. Heb je niet genoeg aan die ene week: geen probleem in overleg krijg je een uitgewerkt programma voor 9 of 12 dagen.
Wanneer
maart 2027. Maart is de ideale periode om in Iten te verblijven. Het is het einde van het droge seizoen en nog niet te warm (20-25°).
Informatiebijeenkomst
Dinsdag 14 april in het projecthuis van de Kersentuin, Atalantahof 11, 19.00 tot 20.00 uur
Voor bij de koffie
Het recept. Natuurlijk gaan we dit keer voor iets voor bij de koffie! Italiaanse bitterkoekjes. Dit klassieke koekje bestaat in twee varianten, een harde en een zachte versie. De harde versie staat ook wel bekend als ‘Cantuccini’ – die zijn zo hard omdat ze twee keer worden gebakken. Italianen dippen ze in hun espresso. Dat gaan wij dus niet doen. We gaan namelijk de zachte variant maken: Amaretti morbidi. Dat klinkt heel luguber maar ‘morbidi’ betekend gewoon ‘zacht’. En Ameretti (je kent vast ook wel de likeur) ‘een beetje bitter’. Lijkt verdacht veel op de welbekende Hollandse bitterkoekjes, knapperig van buiten en lekker taaiig van binnen, maar dan met net een andere smaakbeleving.
Dit recept is een bewerking van dat van Rutger van Heel Holland bakt. Nóg eenvoudiger maar zeker zo lekker.
Ingrediënten
225 gr amandelmeel
200 gr suiker
snuf zout
1 tl (5ml) amandelessence
zest van één citroen
150 gr poedersuiker
Bereiding
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Borstel de (biologische) citroen goed af, spoel schoon, en rasp de schil (het sap gebruik je niet).
Verwarm de oven voor op 190 °C.
Doe de eiwitten en het zout in een vetvrije kom, en klop de eiwitten op. Meng vervolgens het amandelmeel, de suiker, het zest en het amandelextract erdoor. Meng alles tot een stevige massa.
Verdeel het deeg in tweeën. Rol beide helften in de poedersuiker tot een rol. Snijd elke rol in 16 stukjes. Vorm er bolletjes van en rol deze nog een keer door de poedersuiker. Leg de bolletjes op de bakplaat en druk ze iets plat.
Bak de koekjes 12-16 minuten en haal ze direct na het bakken uit de oven om te voorkomen dat de koekjes te ver worden doorgebakken. Heel Holland Bakt dus vanaf 12 minuten door het venster van de oven blijven staren. Doe heel TTV ondertussen wat squats en lunges. Als de koekjes donker gaan kleuren onmiddellijk eruit halen.
Buon appetito!
